Zonnebloemen doen aan wiskunde

De spiraalpatronen die je ziet in bloemkolen, artisjokken en de schijfbloempjes van zonnebloemen delen een bijzondere karakteristiek: de nummers van de spiralen die met de klok mee en tegen de klok in gaan, zijn opeenvolgende Fibonacci-getallen, dat wil zeggen 1, 1, 2, 3, 5, 8 en dan verder, zodat elk cijfer de som is van de twee cijfers die eraan voorafgaan. Die spiralen zitten er met een reden. Door die spiraalvorm zitten de schijfbloempjes van de zonnebloem heel dicht tegen elkaar aan en daardoor vangen ze de maximaal mogelijke hoeveelheid zonlicht op die de plant kan krijgen.

Maar hoe doen die planten dat? En waarom die Fibonacci-getallen? Dat komt door het groeihormoon auxine. Waar dat zit, groeit een schijfbloempje. In de Physical Review Letters beschrijven onderzoekers hoe ze het samenspel van auxine en andere proteïnen beschreven in een computermodel om zo te voorspellen waar auxine zou verschijnen. Simulaties met dat model lieten precies dezelfde Fibonacci-spiralen zien als die men normaal gesproken in zonnebloemen ziet. Op basis hiervan suggereren de onderzoekers dat dit soort patronen universeler zijn in de natuur dan we denken.

Uit: Wel.nl

Vertel me, wat kun je nou eigenlijk met wiskunde?????

Zie onderstaande bevindingen van wetenschappelijk onderzoek:

Wetenschappers vragen zich al decennialang af hoe virussen zich in rap tempo vermenigvuldigen nadat de infectie heeft plaatsgevonden. Wiskundigen hebben nu antwoord gevonden op deze vraag en dat opent zo de deur voor nieuwe potentiële behandelingen.
Wetenschappers vragen zich al sinds de jaren ’60 af hoe virusdeeltjes zich samenstellen tot een virus. Theoretische modellen hebben aangetoond dat dit op verschillende manieren kan gebeuren. De ‘trial and error-strategie’ lijkt echter niet voor de hand te liggen, aangezien het dan vele dagen zou duren om effectief een virus te vormen. Onderzoek heeft al aangetoond dat een virus zich in hooguit enkele seconden of minuten vormt.
De wiskundigen van de York Universiteit en het experimentele team van de Leeds Universiteit ontwikkelden samen een wiskundig model om aan te tonen dat virussen zich in korte tijd assembleren. Verder toont het model aan dat zodra erfelijk materiaal en andere virale gegevens (ingesloten in een eiwit omhulsel) van een virus in collectief contact komen met elkaar de complexiteit van virusvorming verminderd kan worden.
Deze ontdekking vormt een belangrijke stap in de bestrijding van hiv, hepatitis B en C, het norovirus (vaak oorzaak van buikgriep) of een verkoudheid. De uitkomsten van het wiskundige model bieden nieuwe mogelijkheden voor de antivirale behandelingen die het fundamentele proces in de vorming van virussen aanpakken


Bron: IPS News Uit: Welingelichte kringen